Na egzaminie SAT najczęściej sprawdzane są: zgodność podmiotu z czasownikiem, użycie zaimków i ich jasność, spójność czasu czasownika, struktura równoległa, umiejscowienie modyfikatorów oraz interpunkcja. Zrozumienie tych zasad i umiejętność ich stosowania w kontekście akapitów może znacząco wpłynąć na wynik w sekcji pisania i języka.

Zgodność podmiotu z czasownikiem oznacza, że czasownik musi odpowiadać liczbie swojego podmiotu – pojedyncze podmioty wymagają pojedynczych czasowników, a podmioty mnogie wymagają czasowników mnogich. SAT często przedstawia złożone struktury zdaniowe z frazami przyimkowymi lub modyfikatorami, które mogą zaciemniać główny podmiot zdania i wprowadzać w błąd.

Błędy zaimkowe obejmują niejasne antecedenty, niezgodność liczby oraz zmiany osoby. Zaimek powinien jasno odnosić się do konkretnego rzeczownika, a jego liczba i osoba muszą odpowiadać temu antecedentowi. Pomocną techniką jest podkreślanie każdego zaimka podczas nauki i natychmiastowe identyfikowanie rzeczownika, który zastępuje.

Struktura równoległa, zwana też paralelizmem, wymaga używania tego samego wzorca gramatycznego dla elementów listy lub par w zdaniu. Jeśli jeden element jest gerundem (np. pływanie), pozostałe również powinny być gerundami (np. jogging, jazda na rowerze). Problemy często pojawiają się przy spójnikach korelacyjnych, takich jak „nie tylko...ale także" oraz „albo...albo".

Najczęstsze błędy to wiszące modyfikatory, gdzie modyfikator nie odnosi się poprawnie do podmiotu zdania (np. „Biegając przez park, ptaki radośnie ćwierkały" sugeruje, że ptaki biegają), oraz błędnie umieszczone modyfikatory, które powodują zamieszanie lub niezamierzony humor. Modyfikator musi być umieszczony blisko słowa, które modyfikuje, aby zdanie było jasne.

SAT sprawdza umiejętność poprawnego użycia przecinków, średników i dwukropków. Przecinek oddziela elementy listy lub wprowadza zdanie podrzędne, średnik łączy dwa niezależne zdania bliskie znaczeniem, a dwukropek wprowadza wyjaśnienia lub listy. Średnik i dwukropek nie są zamienne – użycie średnika przed nieindependentnym zdaniem jest błędem.

Spójność czasu czasownika wymaga konsekwentnego stosowania tej samej ramy czasowej w akapicie, chyba że logiczny kontekst uzasadnia zmianę. Nagła zmiana z czasu przeszłego na teraźniejszy bez uzasadnienia jest błędem. Ważne jest też unikanie czasu przyszłego w kontekstach habitualnych, gdy cały akapit operuje w czasie teraźniejszym.

Skuteczna strategia obejmuje regularne ćwiczenia na rzeczywistych fragmentach testowych, naukę przez analizę nie tylko poprawnych odpowiedzi, ale także błędów w opcjach niepoprawnych, oraz świadome praktykowanie zasad w różnych kontekstach. Tworzenie tabel z przykładami trudnych scenariuszy oraz przeglądanie własnych błędów pomaga rozwinąć intuicję gramatyczną potrzebną na egzaminie.