Czytanie oparte na dowodach wymaga lokalizacji dokładnych linii, które mogą udowodnić poprawną odpowiedź, a następnie przeprowadzenia ich parafrazy własnymi słowami. Każdą opcję testujesz wobec swojej parafrazy – jeśli słowo w opcji jest mocniejsze niż zastrzeżony język autora, eliminujesz ją. Poprawna odpowiedź to taka, którą możesz zacytować, aby uzasadnić wybór.

Osiem kroków algorytmu obejmuje: przeczytanie pod kątem celu i struktury, zaznaczenie odniesień do linii, lokalną parafrazę, przesłuchanie opcji (szukanie słów kluczowych w tekście), zastosowanie etykiet dystraktorów (TS, OS, CON, PAR), porównanie tonu i zakresu, preferowanie minimalnego twierdzenia oraz zatwierdzenie dowodami poprzez wskazanie numerów linii przed zaznaczeniem odpowiedzi.

Szybkość pochodzi z czystej eliminacji, a nie pośpiesznego czytania. Jeśli utkniesz poza budżetem czasowym, dokonaj dwóch eliminacji i zaznacz pytanie gwiazdką. Przykładowo, przy 13 minutach na fragment z 10 pytaniami masz 1,3 minuty na pytanie. Kiedy przekraczasz dwukrotność tego czasu, wymuś decyzję spośród pozostałych pretendentów i wróć później.

Odpowiedzi zbyt mocne wyolbrzymiają twierdzenie autora używając słów absolutnych takich jak zawsze, nigdy, musi czy dowodzi. Aby je rozpoznać, szukaj zastrzeżeń w tekście – takich jak może, często, sugeruje. Jeśli opcja usuwa te niuanse lub zawyża ton wypowiedzi, jest błędna.

Gdy dwie opcje wydają się podobne, zapytaj, która z nich używa tego samego zakresu i tonu co linie tekstu. Sprawdź, czy opcja wprowadza interesariusza, motyw lub ramę czasową, których autor nie wspomina. Jeśli zostaną dwie, poprawna zazwyczaj wysuwa najwęższe twierdzenie, które tekst wyraźnie popiera.