Plan obejmuje cztery fazy: Miesiąc 1 (Fundamenty) koncentruje się na dokładności w podstawowej algebrze i gramatyce; Miesiąc 2 (Budowanie) rozwija umiejętności w funkcjach, analizie danych i retoryce; Miesiąc 3 (Doskonalenie) łączy szybkość z wytrzymałością; ostatnie 2–3 tygodnie (Polerowanie) służą dopracowaniu strategii czasowych i eliminacji ostatnich błędów.

Dziennik Błędów to narzędzie diagnostyczne z kolumnami: ID Pytania, Umiejętność, Uzasadnienie złego wyboru, Powód dobrego wyboru, Wnioski oraz Słowo kluczowe. Po każdym teście praktycznym należy poświęcić co najmniej tyle samo czasu na analizę błędów, ile na jego wykonanie, aby zamienić nieporozumienia w konkretne heurystyki szybkości.

Przy zastoju należy użyć Dziennika Błędów do znalezienia wzorców, wybrać jeden temat tygodnia i wykonać 40–60 ukierunkowanych problemów podzielonych na trzy sesje. W przypadku problemów z czasem warto dodać sprawdzanie tempa i agresywnie eliminować dwa błędy przed inwestowaniem w obliczenia. Pomocne jest też zmianienie środowiska ćwiczeń dla uodpornienia na zmienność.

Kluczowe wzory obejmują: nachylenie prostej przez dwa punkty (y₂-y₁)/(x₂-x₁), formę wierzchołkową kwadratu y = a(x-h)² + k, twierdzenie Pitagorasa a² + b² = c² oraz mnożnik procentu składanego końcowy = początkowy × (1 + r). Ważne jest zapamiętanie ich w zwięzłej formie i ćwiczenie automatycznego rozpoznawania w różnych kontekstach zadań.

W ciągu ostatnich 10–14 dni należy przestać wprowadzać nowe koncepcje i skupić się na zestawach mieszanych odzwierciedlających profil błędów, wykonać 1–2 pełne testy praktyczne oraz przećwiczyć logistykę egzaminu (sen, posiłki, ładowanie urządzenia). Noc przed warto spakować dowód osobisty, zatwierdzone urządzenie, ładowarkę i przekąski, a rano wykonać 5-minutową rutynę rozpoczęcia sekcji.