Prawdopodobieństwo to miara określająca, jak bardzo prawdopodobne jest zajście danego zdarzenia. Podstawowe terminy to: eksperyment (działanie o niepewnych wynikach), wynik (pojedynczy rezultat), zdarzenie (zbiór wyników) oraz przestrzeń prób (zbiór wszystkich możliwych wyników).

Wyróżniamy trzy rodzaje prawdopodobieństwa: klasyczne (zakładające równe prawdopodobieństwo wszystkich wyników), empiryczne (oparte na rzeczywistych obserwacjach) oraz subiektywne (oparte na osobistej ocenie lub doświadczeniu).

Regułę dodawania stosuje się przy szukaniu prawdopodobieństwa zajścia co najmniej jednego z dwóch zdarzeń. Regułę mnożenia używa się przy szukaniu prawdopodobieństwa zajścia obu zdarzeń jednocześnie. Dla zdarzeń niezależnych prawdopodobieństwo obu to iloczyn ich prawdopodobieństw.

Permutacje liczą sposoby ułożenia elementów, gdzie kolejność ma znaczenie, a ich wzór to P(n,k) = n!/(n-k)!. Kombinacje liczą sposoby wyboru elementów, gdzie kolejność nie ma znaczenia, a wzór to C(n,k) = n!/(k!(n-k)!).

Prawdopodobieństwo warunkowe P(A|B) to prawdopodobieństwo zajścia zdarzenia A pod warunkiem, że zdarzenie B już zaszło. Oblicza się je ze wzoru P(A|B) = P(A∩B)/P(B). Jest to kluczowa koncepcja w zadaniach SAT sprawdzających umiejętność logicznego myślenia.

Najczęstsze błędy to: mylenie zdarzeń niezależnych z zależnymi, nieprawidłowe stosowanie reguł dodawania i mnożenia oraz niepoprawne określenie przestrzeni prób. Unikanie tych błędów i systematyczna praktyka znacząco poprawiają wyniki.

Najczęściej występują rozkłady: jednostajny (wszystkie wyniki jednakowo prawdopodobne), dwumianowy (modeluje liczbę sukcesów w niezależnych próbach) oraz normalny (rozkład ciągły w kształcie krzywej dzwonowej). Zrozumienie każdego z nich jest niezbędne do rozwiązywania zadań na egzaminach.