W replikacji DNA uczestniczą trzy główne enzymy: helikaza rozwija podwójną helisę DNA, polimeraza DNA dodaje nukleotydy do rosnącej nici, a ligaza łączy fragmenty Okazaki na nici opóźnionej.

Rosalind Franklin wykonała kluczowe obrazy dyfrakcji rentgenowskiej DNA, z których słynne zdjęcie 51 dostarczyło istotnych dowodów na helicalną strukturę cząsteczki. Jej praca znacząco przyczyniła się do odkrycia podwójnej helisy, choć nie otrzymała pełnego uznania za życia.

Na egzaminie SAT często pojawiają się pytania o strukturę DNA, mechanizm komplementarnego parowania zasad oraz enzymy replikacji. Zrozumienie modelu podwójnej helisy z komplementarnym parowaniem zasad jest kluczowe dla poprawnej odpowiedzi.

Transkrypcja to proces kopiowania segmentu DNA na cząsteczkę mRNA, natomiast translacja to synteza białek na matrycy mRNA w rybosomie. Proces przebiega zgodnie ze schematem: DNA → mRNA → białko.

Do głównych typów mutacji należą mutacje punktowe, polegające na zmianie pojedynczego nukleotydu, oraz mutacje przesunięcia ramki, które powstają w wyniku wstawienia lub usunięcia nukleotydów i przesuwają ramkę odczytu.

Adenina paruje z tyminą przez dwa wiązania wodorowe, natomiast guanina paruje z cytozyną przez trzy wiązania wodorowe. Ta różnica w liczbie wiązań sprawia, że parowanie jest stabilne i specyficzne dla każdej pary zasad.