Maria Skłodowska-Curie była pierwszą kobietą, która zdobyła Nagrodę Nobla, oraz jedyną osobą nagrodzoną w dwóch różnych dziedzinach nauki — fizyce i chemii. Jej kluczowe odkrycia to badania nad promieniotwórczością oraz odkrycie pierwiastków promieniotwórczych: polenu i radu. Ta wiedza jest szczególnie istotna w sekcjach chemicznych dotyczących układu okresowego i chemii jądrowej.

Model Bohra, opracowany przez laureata Nagrody Nobla z 1922 roku Nielsa Bohra, zakłada, że elektrony poruszają się w określonych orbitach wokół jądra atomowego i mogą znajdować się tylko na skwantowanych poziomach energii. Model ten jest fundamentalny dla pytań egzaminacyjnych dotyczących teorii atomowej, konfiguracji elektronów oraz zrozumienia struktury materii.

James Watson i Francis Crick odkryli strukturę podwójnej helisy DNA, za co otrzymali Nagrodę Nobla w 1962 roku. To przełomowe odkrycie wyjaśniło, jak DNA się replikuje i przenosi informacje genetyczne, wprowadzając również koncepcję komplementarnych par zasad (A-T i G-C). Ta wiedza jest kluczowa dla pytań z biologii dotyczących genetyki i biologii molekularnej.

Max Planck, ojciec teorii kwantowej i laureat Nagrody Nobla w 1918 roku, zaproponował, że energia jest skwantowana, co oznacza, że może być emitowana lub absorbowana tylko w określonych porcjach. Wprowadził stałą Plancka, która jest fundamentalną wartością w mechanice kwantowej. Jego badania nad promieniowaniem ciała doskonałego pomogły rozwiązać problem katastrofy ultrafioletowej.