Pagkatapos basahin ang lokal na teksto (limang linya pataas at pababa mula sa tanong), magparaphrase sa sampung salita o mas kaunti kung ano ang ginawa ng may-akda gamit ang keyword trio na binubuo ng topic noun, contrast term, at evaluative word. Ang maliit na paraphrase na ito ang nagsisilbing pananggalang laban sa mga distractor na nagdadagdag ng kulay na hindi napatunayan.

Ang mga karaniwang distractor ay may limang uri: too broad (nagdudagdag ng claim lampas sa teksto), too narrow (nagtutuon lamang sa isang halimbawa), opposite (bumabaligtad ng evaluasyon), true-but-irrelevant (tamang detalye ngunit mali ang tanong), at extreme wording (gumagamit ng all, never, always). Upang alisin, hanapin ang isang salita na nagpapatunay ng pagkakamali at i-underline kung wala namang linya sa teksto.

Ang main idea ay nagbabanggit ng sentrong pahayag sa abstraktong termino at iniiwasan ang maliliit na halimbawa. Ang purpose ay nagpapaliwanag kung bakit isinulat ng may-akda ang passage upang umayos, mag-qualify, o magmungkahi. Ang summary naman ay pinipiga ang pagkakasunod-sunod ng mga kilos nang hindi nagdaragdag ng ebalwasyon. Ang maling pagkilala sa target ay nagdudulot ng klasikong pagkakamali sa pagpili ng sagot.

Kapag dalawang pagpipilian ay pareho nang nagpapahayag ng iyong sampung-salitang paraphrase, gawing adversarial ang proseso sa pamamagitan ng pagpapalit ng mga mahahalagang noun o verb pabalik sa teksto. Kung ang resulting na pangungusap ay nagiging clumsy o hindi tumutugma sa kalmadong tono ng may-akda, malamang na masyadong malakas ang pagpipilian. Ang tamang sagot ay karaniwang mapagkumbaba at nagsisilbi.

Ang hingeh point ay ang eksaktong pangungusap kung saan lumilihis ang may-akda, na karaniwang nahahawan ng mga signal tulad ng however, yet, despite, o although. Sa literary passage, maaaring ito ay reconsideration ng karakter; sa science, ang pagtalon mula sa method tungo sa result. Ang inference ay dapat buuin mula sa after-hinge na posisyon dahil doon itinataas ng may-akda ang pangunahing tesis.